مادر

نگهداری کند نه ماه و نه روز تو را چون جان به بر بیچاره مادر به وقت زادن تو مرگ خود را بگیرد در نظر بیچاره مادر                   دوستت بشوید کهنه و آراید او را چو کمتر کارگر بیچاره مادر تموز و دی تو را ساعت به ساعت نماید خشک و تر بیچاره مادر اگر یک عطسه آید از دماغت پرد هوشش زسر بیچاره مادر                     دارم اگر یک سرفه بی جا نمایی خورد خون جگر بیچاره مادر برای این که شب راحت  بخوابی نخوابد تا سحر بیچاره مادر دو سال از گریه روز و شب تو نداند خواب و خور بیچاره مادر چو دندان آوری رنجور گردی کشد رنج دگر بیچاره مادر سپس چون پا گرفتی ، تا نیافتی خورد غم بیشتر بیچاره مادرتو تا یک مختصر جانی بگیری کند جان مختصر بیچاره مادربه مکتب چون روی تا  باز گردی بود چشمش به در بیچاره مادر وگر یک ربع ساعت دیر آیی شود از خود به در  بیچاره مادر نبیند هیچکس زحمت به دنیازمادر بیشتر بیچاره مادر تمام حاصلش از زحمت این است که دارد یک پسر بیچاره مادر

ایرج میرزا